wie is … Marian Elsinga

Als nieuw lid bij de NKH stel ik me graag even voor 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ik ben Marian Elsinga en vanaf januari 2020 speel ik hier bij de NKH op altsaxofoon. Mijn roots liggen eigenlijk bij de sport. Mijn hele werkend leven heb ik gymles gegeven. Vvoornamelijk in het speciaal onderwijs, maar ook heb ik bewegingsonderwijs gegeven op Fontys Pabo en Fontys sportacademie. Het mooiste beroep dat ik me kon wensen, vooral het werken met kinderen in het speciaal onderwijs die het toch al moeilijk hadden. Momenteel geef ik alleen nog maar spinningles op een sportschool. Sporten was/is voor mij heel belangrijk: volleyballen, roeien, schaatsen, wielrennen en hardlopen. De laatste drie doe ik nog steeds. De wedstrijden en de uitdagingen trokken mij altijd het meest en het voelde voor mij belangrijk er alles uit te halen.  Maar ineens vier jaar geleden, toen ik voor de zoveelste keer naar een concert van mijn zus ging luisteren, dacht ik, misschien kan ik ook wel een instrument bespelen. Na wat gegoogle werd dat een saxofoon. Zondags had ik dat besloten en woensdags had ik al een Yamaha 280 altsaxofoon gehuurd bij Ilse Broeke, want vrijdags was mijn eerste les. Vanaf die tijd ging het snel, ik moest echt alles leren ook muziek lezen. Maar binnen een half jaar had ik op Factorium mijn A diploma en een jaar later B. Nu ben ik op Factorium bezig voor C. Ja, zoveel mogelijk er uit halen, net als in de sport. Ik had les van Lauran van de Sanden en na een paar maanden vond hij dat ik wel bij een orkest kon. Het werd L’Echo des Montagnes. Een mooie naam, in de mooie VIP ruimtes van het Willem II- stadion en een goeie dirigent. Ik had nog niet alle noten gehad, maar met de saxofoonheld van L’Echo, Harry Dusee als buddy, leerde ik snel. In 2017 ben ik ook bij het projectorkest L’ Aventure Musicale gaan spelen. Toen eigenlijk een veel te hoog niveau voor mij, maar ik mocht blijven van de dirigent. Met alle grote en kleine orkesten heb ik al een boek vol optredens gehad en heb zes keer in de Concertzaal van Tilburg opgetreden. Daar ben ik best trots op. Ik ben echt niet heel erg goed, maar ik geniet ongelooflijk veel van samen muziek maken. Het Opleidingsorkest van L’Echo vond ik niet meer leuk en via Annemarie en Ed hoorde ik van de NKH. Het mooie Harmoniegebouw is goed te fietsen voor mij en ik voelde me hier meteen op mijn gemak. Heerlijk om twee uur lang verschillende stukken te repeteren en vooral veel spelen met gezellig mensen. Nu hebben we samen even niet zo veel in de coronatijd, maar dat komt vast weer wel. Ik hoop dat we samen nog heel wat optredens kunnen verzorgen en dat de groep groot genoeg blijft. 

En als je nog tips over sport en bewegen wilt hebben weet je mij nu vast te vinden! 

 Marian Elsinga