De weg ernaar toe …

Elke week op dinsdagochtend om kwart voor negen sta ik klaar om naar de repetitie van het Seniorenorkest RSO in Helvoirt te gaan. In de wintermaanden, als het autootje binnen staat, roep ik enthousiast “de koningin vertrekt” en dan doet manlief de garage open, en kan ik lekker warm de weg op gaan. Zeg nou niet “al eens gedacht aan een elektrische deur?” Jawel, maar dit is veel leuker. Het is maar een ritje van ongeveer 20 minuten, stukje snelweg naar Berkel-Enschot en dan de max. 80 km weg tot Helvoirt. De radio op NP4 met mooie klassieke muziek als gezelschap. Van de weg ernaar toe geniet ik altijd. Vooral als de torens van de Abdij van het Trappistenklooster in zicht komen. In het voor- en najaar, als de zon laag staat, is het zo mooi en helemaal als het wat mistig is, prachtig. Het is maar een heel kort moment dat ik ervan kan genieten, want het verkeer is er druk. De Bosscheweg geeft ook veel moois te zien. Al die boomkwekerijen die er langs liggen met keurige lange rijen jonge bomen, die elk seizoen hun eigen pracht hebben. Hier en daar is het landschap nog zo weids dat je bijna tot de horizon kunt kijken.
Vandaag, 22 november, hoor ik op de klassieke zender dat het de dag van de patroonheilige van de muziek is Sint Caecilia. George Friedrich Handel heeft er een muziekstuk voor geschreven ‘Ode aan St. Caecilia’ en ze hebben het laten horen, heel mooi! Ik vond het heel toepasselijk, zo onderweg naar de repetitie. Dat bracht me natuurlijk meteen terug naar de tijd dat we bij de NKH nog jaarlijks het Caeciliafeest vierden. Een avond die ingevuld werd door de muzikanten, met muziek, eigen gebakken taart etc. Die goeie ouwe tijd ja, maar ik denk er nog met plezier aan terug.
De kerk van Helvoirt is het eindpunt van mijn tochtje, ernaast ligt het gebouw van de Notenkraker, waar we repeteren. Zo’n vijftig muzikanten verzamelen zich vanaf negen uur en om half tien stipt begint de repetitie! Wat is er nu zo leuk aan dit orkest? Natuurlijk de muziek, de muzikanten, maar vooral … de weg ernaar toe!

Conny van den Brom