De zevende lentewandeling

Zondag 25 maart was het weer zover. Tijd voor de lentewandeling! De donderdag ervoor, na de repetitie, vroeg Yvonne aan Virgin en mij in ieder geval op haar te wachten. Ze zou misschien pas iets na tien uur bij onze startplek, Grand Café Meneer van Eijck in Oisterwijk, zijn, omdat ze een aantal medewandelaars zou ophalen. Zoals te verwachten was zij er als eerste met Els, Jo en Wil. Toen ook Anne en Fer de auto geparkeerd hadden, konden we op pad. Met zijn vijftienen begonnen we aan de zes kilometer rond de vennen, met het geluid van een roffelende specht op de achtergrond. We boften met het weer, een strak blauwe lucht en een heerlijke voorjaarstemperatuur. Dat was wel anders toen Virgin en ik deze wandeling gingen proeflopen op 27 februari. Het was toen onder nul en er stond een stevige oostenwind. Een verschil van wel 15 graden!

Meneer van Eijck heeft gezorgd voor folders met routes van verschillende wandelingen, dus hebben we een aantal van ons  “verblijd” met onze route. Of het daaraan lag of doordat we al de nodige ervaringen hebben opgedaan: we zijn niet verdwaald!

Op de route liggen veel vennen, grote en kleine. Schitterende vergezichten met een bijna rimpelloos wateroppervlak waarin de bomen en struiken weerspiegelden. Goed dat er de nodige plekjes waren om rustig van het uitzicht te kunnen genieten. Onderweg hoorden we nog meer spechten die druk in de weer waren met hun hakwerk. Els wees mij erop goed te luisteren, omdat je verschillende ritmes kan horen en afhankelijk van het soort boom een ander geluid van de roffels. Het leek wel een muzikale begeleiding tijdens onze tocht. We stonden rustig te genieten van deze spechtengeluiden en raakten wat achterop van de groep. “Tegenliggers”spraken ons aan dat de kopgroep al een heel eind voor ons liep. Maar zoals we gewend zijn, stond de rest verderop stil, zodat we als complete groep weer verder gingen.

In goed gezelschap, met schitterend lenteweer en in een geweldige omgeving werd ook deze wandeling weer een geslaagde activiteit. Tot slot hebben we lekker in de zon op het terras van de koffie met of zonder appeltaart/citroenmerengue gebak genoten. De zes herfstwandelingen meegeteld hebben we intussen al 13 routes gelopen en niet één keer dezelfde!

Ria Britsia

Klik op de foto voor een grotere weergave