Het Heukelommetje en nog een rondje extra

Wandeling 14

De wintertijd was ’s nachts ingegaan, en het was een zonnige zondag met temperaturen onder de 10 graden en een noordoostenwind. Een prima dag voor een herfstwandeling. Marlies, Willem, Margriet en Piet hadden er zelfs een fietstochtje naar Mie Pieters van gemaakt.
Exact om tien uur vertrokken we met z’n achttienen om te beginnen aan het Heukelommetje, een rondje van 2 kilometer, gevolgd door nog een rondje van een kilometer of vijf. Gewapend met de knooppuntenkaart volgden we heel keurig de juiste knooppunten. Bij de touwbrug aangekomen moesten we wel even wachten, want er kwam een mountainbiker al klunend van de andere kant met zijn fiets op zijn schouder.
Een schitterende plek voor de groepsfoto, met zijn allen op de brug! Mira maakte zich zorgen of deze het gewicht van ons allemaal wel zou houden, maar Jo vertelde later dat de brug aan hele dikke kabels hangt. Virgin, die het fototoestel van Jo mocht gebruiken, en Gerard keken toe vanaf de kant om een mooie foto te kunnen maken. Intussen hadden we allemaal al lekker frisse neuzen en koude oren. Op graspollen zag je de rijp liggen.
Het vervolg van de route ging weer langs Mie Pieters, waar we even op het verkeerde been gezet werden door het bord met knooppunt 61, want dat moesten we niet volgen. Gelukkig herinnerden Virgin en ik ons dat we bij het voorlopen hier ook geaarzeld hadden, maar dat het juiste knooppunt 56 een tiental meter verder in beeld kwam. Onderweg liepen er geen Schotse Hooglanders of paarden waar je in een grote boog omheen moest lopen, wel schapen die achter het prikkeldraad graasden. 59-51-22-35-55 (het lijkt wel bingo) ging feilloos, maar jawel hoor, een grote groep liep 54 gewoon voorbij en moest dus teruggefloten worden. Het was trouwens een onopvallend paaltje met alleen het schildje 54 erop, niet zo gek dat je dat over het hoofd ziet. De staartploeg kon toen de koppositie overnemen en na een kleine twee kilometer waren we weer op bekend terrein en gingen bij Mie op de koffie/thee met een lekker stuk appeltaart, overheerlijke perentaart of tosti. Wil had er een fietstochtje van gemaakt en kwam ook voor de koffie en de gezelligheid.
Ik vond het een geslaagde en gezellige wandeling waarbij (het klinkt afgezaagd) zich regelmatig andere groepjes vormden, als we bij een splitsing op elkaar wachtten, omdat de kop- en staartgroep te ver uit elkaar lagen. Leuk om te zien hoe makkelijk iedereen met elkaar aan de praat raakte.
Naar verwachting verschijnt aflevering 15 in het voorjaar van 2019.

Ria Britsia

Klik op foto voor grotere weergave