Hoe gaat het met onze Harmonie?

Vanwege de coronapandemie maken we een moeilijke tijd door. Dat is niet verwonderlijk, omdat we immers niet kunnen repeteren en optreden. En dat duurt al maanden. Maar er begint voorzichtig nieuw licht te gloren aan de kim. Misschien dat we eind mei weer kunnen repeteren. Dan kunnen de instrumenten weer uit de koffers worden gehaald, de bladmuziek op de lessenaar en kan iedereen gezwind aan de slag, om zich alvast thuis goed voor te bereiden op de komende repetities. Ondertussen hebben we, althans voor diegenen die er aan meededen, dankzij de inspanningen van Peter Spierings, met elkaar contact gehouden via onze wekelijkse Zoombijeenkomsten op onze traditionele repetitieavond op donderdag. Met veel enthousiasme, zoals we dat kennen van Peter, nam hij ons mee in steeds weer nieuwe vondsten en ideeën, van pubquiz tot nummers met een thema (bijvoorbeeld: welke kleur vind je terug in een lied, zoek een nummer uit waarvan een versie met  blaasmuziek bestaat, tot wat we nu aanstaande donderdag gaan beluisteren: muziek van Nederlandse bodem, ongeacht de taal), waardoor het niet alleen bij wat bijpraten bleef, maar door de opdrachten er een leuke mix ontstond van gezellig elkaar digitaal ontmoeten en dieper gravende muziekbeleving. Een beetje jammer is het wel dat niet alle Harmonieleden zich lieten zien, maar dat hopen we eind mei weer goed te kunnen maken. We hebben vorige week  kunnen meebeleven dat onze oud-voorzitter en nog steeds  bestuurslid, Peter Tuerlings, gedecoreerd is als lid in de orde van Oranje Nassau. Maar liefst vanaf eind 2019 zijn we in de weer geweest om Peter van het lintje te voorzien. Vanwege alweer corona moest de uitreiking steeds weer uitgesteld worden, totdat het op maandag 26 april eindelijk zo ver was. Het was de bedoeling om Peter niets vermoedend naar het stadhuis te lokken. Maar een overijverige bloemist,  belde al, tegen alle afspraken in, om half tien op het adres van Peter aan voor een mooi boeket bloemen dat het sociëteitsbestuur van de Nieuwe Koninklijke Harmonie aanbood. Peter werd op deze bloemrijke manier enigszins voortijdig op de hoogte gebracht van zijn naderende onderscheiding. Ondanks dat niemand behalve Conny, zijn vrouw, aanwezig mocht zijn, hebben we het, alweer voor degenen die het wilden, digitaal via de livestream de uitreiking kunnen volgen. Peter was blij verrast en natuurlijk gunnen we het Peter van harte vanwege zijn grote verdienste voor onze vereniging.

In de krant van 4 mei jl. hebben we een artikel kunnen lezen over de Nieuwe Koninklijke Harmonie, en met name de plannen van de nieuwe horeca uitbater Lucas Smits. De kop van het artikel luidt: ‘De horecaman is er, de verbouwing van de Harmonie kan beginnen’. Een oplettende lezer zal opmerken dat de naamgeving verkort is naar Harmonie, terwijl wij nog steeds deel uitmaken van de Nieuwe Koninklijke Harmonie. Al geruime tijd voor het jubileumfeest (in 2018) zijn de besturen van de sociëteit en de Afdeling Muziek (waaronder het Harmonieorkest en het Seniorenorkest hoorden) bij elkaar gekomen op initiatief van het bestuur van de sociëteit. Het plan was om de besturen te laten samengaan om op die manier nieuw elan te creëren in de Nieuwe Koninklijke Harmonie. Immers, het idee van een sociëteit was achterhaald, de gearriveerde bolknakrokende textiel- en wijnbaronnen bleven weg, en het sociëteitsbestuur begon zich grote zorgen te maken over de voortzetting van de exploitatie van het gebouw en de inhoudelijke invulling daarvan. De exploitatie bracht te weinig op en behalve de Afdeling Muziek en de toen nog functionerende bridgeclub was het een zieltogend bedrijf. Nieuwe samenwerking werd gezocht voor nieuwe ideeën. De partijen gingen enthousiast aan de slag maar na enige tijd werd de stekker getrokken uit die samenwerking. Zelf heb ik dit als zeer spijtig ervaren, omdat dit naar mijn mening veel mogelijkheden gaf om allerlei ideeën te ontwikkelen, waardoor inhoud en exploitatie congrueerden tot een frisse Nieuwe Koninklijke Harmonie nieuwe stijl. In plaats daarvan werd door het sociëteitsbestuur het plan gelanceerd voor het binnenhalen van het Kessels Muziekmuseum zoals dat in een achtergedeelte van het Textielmuseum gehuisvest is. Anita de Haas, de huidige voorzitter van het bestuur, stopte in dat nieuwe idee veel energie en het idee werd werkelijkheid. Na veel zwoegen, praten, schrijven, ontwikkelen, onderhandelen kwam de realisatie steeds dichterbij. Het aanvankelijke  idee werd gaandeweg steeds verder doorontwikkeld en nam steeds vastere vormen aan. De gemeente was bereid om subsidie te verstrekken en het Restauratiefonds gaf groen licht voor de benodigde hypotheek. Het plan werd steeds definitiever en de samenwerking met Wijnstra, de toenmalige horecaexploitant, werd moeizaam beëindigd. In een van de bijeenkomsten, waarbij ik ook aanwezig was, maakten we kennis met Lucas Smits, de nieuwe exploitant. Lucas was enthousiast over de mogelijkheden van het pand en wilde graag het pand exploiteren, behalve op maandag. Op maandag zou immers het beoogde muziekmuseum ook niet open zijn. Maar de overige dagen en avonden waren voor Lucas. Ook de donderdagavond. Lucas gaf op mijn vraag aan dat heel misschien er wel wat mogelijk was, maar het bleek toen al dat onze Harmonie niet meer welkom zou zijn op donderdag. Daarentegen zouden wij de beschikking krijgen over de maandag. Op zich een goed voorstel, ware het niet dat er voor ons beslist werd en dat we daarin niets  te zeggen hadden. Vervolgens hebben we onze leden tweemaal geënquêteerd over de mogelijkheden om te switchen naar de maandag. Helaas bleek dat daar grote problemen zijn. Na de tweede enquête bleek dat acht leden niet  kunnen meeverhuizen en ook onze dirigent Peter is op maandag al bezet. Toen dat steeds duidelijker werd hebben we bij het sociëteitsbestuur (ik noem dat gemakshalve nog maar zo) zwaar aangedrongen om toch voor ons de donderdag te behouden, maar ondanks herhaalde verzoeken, correspondentie, vergaderingen, is het ons niet gelukt. Het bestuur gaf en geeft ons geen krimp om de donderdag voor ons te behouden en ze verwijzen steeds naar de maandag. De verbouwplannen komen steeds dichterbij. Maandag 3 mei is de aannemer begonnen. Onze voorraad  textiel (ook deze actie is misgelopen vanwege de corona) is opgeruimd, want deze stond in de weg. De kleding is naar een goed doel gegaan.

Maar het betekent ook dat we gedurende dit lopende jaar niet meer terecht kunnen in de Stationsstraat. Al maanden zijn we aan het onderzoeken waarheen we kunnen uitwijken en dat valt niet mee. We hebben een ruimte nodig waarin we met ons orkest passen, waar we ook wat  mogen opslaan (bijvoorbeeld het slagwerk), waar voldoende parkeerruimte is en waar ook mogelijkheden bestaan voor de derde helft. Op onze zoektocht blijkt dat bij veel gelegenheden de donderdagavond is bezet. Het is kennelijk een populaire avond. Uiteindelijk hebben we nu twee opties. De ene is de LOFT aan de Ringbaan Oost, maar die is nogal prijzig. We moeten waarschijnlijk rekenen op € 100 per avond. Wij hebben daarom aan het hoofdbestuur een financiële bijdrage gevraagd. Voor de periode van de verbouwing en herinrichting van het pand (naar verwachting tot het einde van dit jaar) vervalt de afdracht aan de sociëteit (€ 30 per jaar per lid). Als we na de oplevering van het gebouw elders blijven repeteren, moeten we hiervan zelf de kosten dragen. De andere mogelijkheid is Boerke Mutsaers, die ook een betere prijs heeft van € 50 en waar we ook onze spullen kunnen opslaan. Op het moment van het schrijven van dit artikel weet ik nog niet de afloop daarvan, omdat we op donderdag 6 mei het plan hebben om daar afspraken te gaan maken.Voor Vivace hebben we helaas moeten besluiten de activiteiten op te schorten tot het einde van dit jaar.

Onzekerheid is nog troef voor onze Harmonie. Waar gaan we repeteren, voor hoe lang, hoe kunnen we betrokken blijven bij de NKH, kunnen we in de toekomst misschien toch naar die maandag. Zo niet, wat doen we dan. Van het bestuur kregen we een nieuwe ruimte voor onze opslag aangeboden. Dat is in het huidige magazijn, tussen voorheen de biljartwand en de koelcel, een ruimte van 10 vierkante meter. Nu hebben we 20 vierkante meter. Ja, je mag tot aan het plafond was de mededeling…. Ook dat is nog een punt van zorg. Van ons huidige bestuur wordt en is veel gevergd. We moeten oplossingen zoeken, teleurstellingen verbijten, positief blijven, onze verantwoordelijkheid nemen voor onze trouwe leden. Al sinds 2018 met de perikelen rond het Seniorenorkest hebben we te maken met grote problemen die we zelf niet hebben veroorzaakt maar waar we wel mee hebben te dealen. Eerst wil een orkest zich afscheiden van de Afdeling muziek en de helft van ons moeizaam bijeengegaarde kapitaal meenemen (wat ze overigens ten dele maar is gelukt) en vervolgens moeten we knokken voor ons voortbestaan om ruimte te vinden waar we kunnen blijven repeteren. Voorwaar geen gemakkelijker opgave, maar gelukkig bestaat ons bestuur uit kundige, enthousiaste mensen die graag de handen uit de mouwen willen steken en het beste voor hebben met onze vereniging. Daarvoor ben ik hen zeer dankbaar en ik hoop dat we met het bestuur en leden samen eendrachtig blijven in ons streven om onze hobby uit te kunnen blijven oefenen. Daarin moeten we elkaar steunen en samen zoeken naar de goede weg.

Tot slot. Via de NKH-Info en WhatsApp houden we elkaar van de ontwikkelingen op de hoogte en we gaan ervoor om samen, hopelijk binnenkort, mooie muziek te maken. Samen weer op pad in de voorbereiding van het grote TOP 2000-concert. Dan gaan we weer knallen!

Henk Couwenberg, jullie voorzitter