Jubileumconcert: impressie van een muzikant

Peer Gynt. De spanning was zichtbaar en voelbaar. Geconcentreerd als ik was op de dirigent, het orkest en de bladmuziek heb ik maar weinig meegekregen van Peer Gynt als geheel. Ik hoorde Peer meestal wel maar ik kon niet zien wat er allemaal gebeurde. Dat doet echter niets af aan de prestatie die we als orkest hebben geleverd: uitstekend. Het deed me goed dat een kritisch musicus uit het publiek tegen me zei: “Als je even heen kijkt door wat intonatieproblemen en enkele ongelijke inzetten dan was het een mooie uitvoering, zowel van het orkest als van Peer.” Ik zou daar aan willen toevoegen: en van de dirigent. Wat Peter heeft gepresteerd in de paar maanden dat hij voor ons orkest staat, is geweldig, zeker als ik na ga dat er nogal wat pessimisme rondwaarde over de vraag of we dat werk wel aan zouden kunnen. Ja dus! Het publiek vond dat ook want het applaus na Peer Gynt was het langste van allemaal.

Na de pauze was er duidelijk meer ontspanning in het orkest te horen en te zien. Het was jammer dat dit ten koste ging van de dynamiek. Orkestmuziek werd afgewisseld met begeleiding van Marieke van Middelkoop en Thom Craane en ik vond het jammer dat ik de zang nauwelijks kon horen maar het publiek heeft er van genoten. Tenminste een deel ervan, want na afloop maakten een stel pubers(!) de opmerking dat de muziek van na de pauze meer hun muziek was, maar dat ze de muziek voor de pauze mooier hadden gevonden.

Jo Brassé