Koningsconcert

Ik heb al heel vaak in de Concertzaal gezeten, maar op het podium zitten waar vermaarde orkesten en solisten zijn opgetreden, is toch heel wat anders, indrukwekkend. Ik werd er stil van toen ik me dat realiseerde.
Het was spannend. Dat was te voelen en te zien. Overal rode kleurtjes op gezichten. De spanning had in ieder geval tot gevolg dat we, afgezien van zijn dynamische aanwijzingen, alerter reageerden op de dirigent dan tijdens de repetities. Zacht spelen blijft een probleem en dat is jammer, want juist de dynamiek maakt dat noten muziek worden.
De Soldaat stierf een paar keer bijna een voortijdige dood en na afloop lagen er weliswaar honderden nootjes op het podium, maar ik vind dat we tevreden mogen zijn over het concert. We zijn tenslotte geen professionals (en daarom zwaaien we ook naar het publiek) en we hebben maar twee keer met beide orkesten samen gerepeteerd.
Naarmate het concert vorderde kwam er meer ontspanning. De opluchting bleek in de toegiften: volle bak, samen met de pipers en het publiek vond het prachtig. Vooral voor de junioren moet het een onvergetelijke ervaring zijn.
Jammer dat het publiek de prachtige uniformen van de pipers niet kon zien. Een kort optreden na afloop in de foyer zou daarom leuk zijn geweest.

Jo Brasé

Klik op de afbeelding voor een grotere weergave