MeiMarkt eindigt zoals vanouds met graaien in de achtergebleven spullen


Gezellig! De maaimèrt is dees jaor alwir toe on de 39ste éédiesiee. Vurwaor un paareltje in Tilbörgs èrrefgoed.
Muuziekaante van de EN.KA.HA. verkôope hullie spullekes. In de wééke van te veure han ze de koppe bij mekaar gestooke en un geeniejaal plan bedôgt en unne plènning gemôkt die klongk as un klok. Meej èège meense ööt de hèrmenie wier alles gedaon en gefassieliezéérd. Op zaoterdagaovont wiere de kraome ingeröömt zôdè de klaante ut assortiement goed kôsse bekèke. On swirskaante van de kraom waar ut druk. Bedienend persenêel on de êene kaant en de mèrtgangers mee hullie rèèk gevulde portemoonéés on de overkaant. Nôr verlööd hadde de miste mèrtgangers gin geduld en wiert’er van ööt de plèstiek zakke verkôcht. Unne gouwe haandel meej unne biste opbrenst die’ter nie om loog. Schrèèver deezus kos enkelt en allêen op zondagmiddag akte de préésanse geeve en kwaam onderstaonde teege.

Wèn drukte in de Willem II straot. De En.Ka.Ha-kraom stond’ter vurbildig bij.
Bekwaom en dèskundig persenêel begeleidde de klaanten tot unne goeje aonkôop sewèèl de dierèksie tevrééje de kas telde: “De zaoterdag was geweldig en de zondag lôpt goed” zééj de woordvoerder van dienst dèsgevraogd. ‘k moôgt ôk unne dööt in’t zèkske doen en kroop rap aachter de kraom om kènderkleejing, juuweele, sieraojer, en klèèn en grôot spulgoed aon man en vrouw en kènder te slèète. De lèktuur liep öötemaote goed en boeken van Kees Robben, Tilbörgs promienente diejalèktschrèèver, verwisselde van èègenaor. As un klèèn kènd zôo blij parradêerde wir unne tevrééje klaant dur de Willem II straot. De klep van’t geldkiesje klepperde dè’t unne aord had. Bij de damesmode aon de êene kaant en de brookaanterie aon de aandere kaant deeje goei zaoke en ôk daor klèppperde ut geldkiesje. Munten wiere flappen, ”dè’s makkelik bij ut telle “, zééj de kassier. Op ut end bleeft’er nog ‘têen en ‘taander over waor wij onze adresjes vur hebbe.
‘K zèè nuuwsgierig nor dun opbrengst, gullie ôk? We gaon ut hööre.

Geert van Nunen