Springprocessie in Echternach

Ieder jaar, op de dinsdag na Pinksteren, komen duizenden pelgrims, muzikanten en toeschouwers bijeen, voor dit zeer unieke cultureel fenomeen, ter ere van de Heilige Willibrord. Het uitzonderlijke aan deze processie is dat de bede het gebruik van het lichaam veroorlooft door op een polka ritme wisselend op de linker- en rechtervoet te springen. Jaarlijks doen zo’n 12.000 tot 14.000 pelgrims, waaronder 8.000 tot 9.000 dansers, mee met de optocht, die vanuit het centrum van de stad naar de crypte in de St. Willibrord basiliek gaat. De tocht is 1,2 km lang. Dit jaar deden er 39 muziekkorpsen mee uit verschillende landen (Luxemburg, België, Duitsland en Nederland), waar onder een afvaardiging van het Senioren Orkest uit Boxtel, met Peter Spierings als dirigent. Voor- en achter elk muziekkorps zijn groepen ‘springers’.
Elk muziekkorps speelt dezelfde melodie. Eerst begint muziekkorps nummer 1 te spelen met voor en achter een groep springers. Als nummer 1 klaar is met spelen, stoppen ook de springers. Dan begint muziekkorps nummer 2 te spelen met voor en achter een groep springers. Nadat nummer 2 stopt  beginnen nummer 1 en 3 te spelen en te springen, daarna nummer2 en 4, dan weer nummer 1  tot 3 en 5. Zo bouwt de processie zich verder op, waarbij eerst de oneven en daarna de even groepen spelen en springen. De springers zijn in rijen van 5 personen per rij opgesteld en met elkaar verbonden door een wit driehoekig doekje. Ook lopen er veel geestelijken, van verschillende geloofsgemeenschappen, mee onder wie de kardinaal en bisschoppen van Luxemburg, bisschoppen vanuit Duitsland en België. Vanuit Nederland was hulpbisschop de Kort van het bisdom Roermond aanwezig. Deze groep bidt lopend de litanie van de heilige Willibrord.
Dit jaar was ik toeschouwer van dit zeer bijzonder vrolijk en muzikaal spektakel. Samen met Piet heb ik me van 9.30 – 12.45 uur  verwonderd over de zeer in samenstelling verschillende muziekgroepen, de enthousiaste springers van alle leeftijden en het vrolijke publiek. Het verveelde geen moment om ruim drie uur hetzelfde melodietje te horen. Het zou een gezellig herkenningsmelodie voor onze harmonie kunnen zijn. Het is maar een idee. We hadden dit zeer zeker niet willen missen, je wordt er zeer vrolijk van en bent blij dat je ook een instrument kunt spelen.  Welk instrument maakt niet uit. We hebben ze voorbij zien komen van groepen blokfluiten, violen, accordeons, banjo’s, verschillende harmonieorkesten, tot woodblock spelers enz. enz., teveel om op te noemen.  Zo op papier is het misschien allemaal niet voor te stellen, maar het zou een zeer bijzondere, plezierige ervaring zijn om met ons orkest een keer in de springprocessie mee te lopen. Publiciteit en zeer goed voor onze PR.

Margriet Manders