Traditie in ere houden

Nu ik sinds kort mijn partijtje meeblaas in het Harmonieorkest van de ‘Nieuwe Koninklijke Harmonie’ wil ik de traditie van het ‘zich even voorstellen’ in ere houden. Traditie is een groot goed en vertelt altijd over vroeger, hoe goed het toen was en over hoe het nooit meer zal mogen zijn. Het vertelt ook veel over onze toekomst.

Mijn ‘vroeger’ was gelukkig goed. Ik ben opgegroeid in de Vredesparochie in Tilburg en zoon van een, zoals dat vroeger heette, complete woninginrichter. Er zat in die tijd al muziek in, maar dan meer in de zaak van mijn ouders. Dus, muziek, dat werd er niet gemaakt, maar wel naar geluisterd. Bij vaders op schoot en luisteren naar de Triomfmars uit Verdi’s Aïda bijvoorbeeld. Later naar Radio Luxemburg luisteren, zondagsmorgens een uurtje samen met mijn oudere broers en zussen in hun plusfours en petticoats. Nog later met je zelfgebouwde radiootje onder de dekens naar het gekraak van radio Veronica luisteren. Elvis, Buddy Holly, Hellen Shapiro, Paul Anka, Chuck Berry, Cliff Richard, Bobby Vinton, Fats Domino. Later de Animals, The Kinks en Small Faces, the Cats en The Motions, etc.

Beatles en Stones. O ja, men was voor de Beatles of voor de Rolling Stones. Beiden kon niet. En als je daar niet voor uit durfde te komen, kon men het wel aan je brommer of je haardracht zien.

Gelukkig werd er ook aandacht aan klassieke muziek besteed. Frater Rafael van klas 5 kon muziek zichtbaar maken. Donner und Blitz en de Vier Jahreszeiten en Peter en de wolf zijn daar natuurlijk een goed voorbeeld van. Populair klassieke, maar ook moderne muziek zat al snel in al mijn vezels. Nog even aan de ‘Scotjes’ gedacht, maar dat ging niet door. Andere zaken werden belangrijk en nog steeds geen instrument bespeeld.

Kinderen kwamen en wij vonden dat ze zowel sport als cultuur moesten ervaren. Alle soorten van cursussen kwamen voorbij en werden twee maal viool en saxofoon de favoriete instrumenten van de kinderen. Hier ligt mijn eerste ervaring met zelf muziek maken. De muziekleraar van onze jongste zoon Jaap, Lauran van de Sande, bracht mij de beginselen bij en tot op de dag van vandaag geniet ik ervan. Ik heb jarenlang het HTLO-leerlingenorkest B van de muziekschool ondersteund en ben zo’n 23 jaar lid van Muziekgezelschap ‘Koel Serveren’. Een fijne club met fijne muziek. Naast moderne muziek heeft het muziekgeschalschap ook een groot Kerstrepertoire en een muzikaal leider die onze muziek arrangeert. Toch ben ik per 30 september 2018 gestopt, en daardoor heb ik tijd gekregen om bij het Hamonieorkest te komen spelen.

Bovenstaande is geschreven door Geert van Nunen, gehuwd met Ceciel en vader van drie kinderen. Inmiddels is hij 69 jaar en heeft een mooie carrière gehad bij Boekhandel Gianotten, nu Gianotten Mutsaers, met name in de verkoop van studie- en schoolboeken. Nadat deze voorbij was, kwam er naast de hockeysport en het opa-schap meer tijd vrij. Deze wilde ik graag met muziek invullen en ik ben in 2009 in het Seniorenorkest gaan spelen. Nu, sinds kort bij het Harmonieorkest, koos ik voor uiteraard de muziek maar ook voor de gezelligheid die ik aantrof tijdens de vele gezamenlijke repetities voor het Jubileumconcert.

Geert van Nunen